حضرت محمد(ص): ( احد کوهی است که ما را دوست دارد و ما آن را دوست داریم )  

 گزارش برنامه صعود به قله دماوند
نام برنامه صعود به قله دماوند نوع برنامه نیمه سنگین
نام منطقه البرز موقعیت شمال تهران
زمان شروع برنامه 27 مرداد 88    
زمان اتمام برنامه 30 مرداد 88    
نام سرپرست محمد روحبخش    
گزارش برنامه      

بسمه تعالی

قبل از گزارش لازم است از دوست همنوردم آقای حسن الهی یاد شود که قرار بود باتفاق ایشان تیم سرپرستی شود. ولی بعلت گذارندن دوران خدمت نظام وظیفه موفق به استفاده از حضور ایشان نشدیم .  (جایش خالی)

با توجه به تجربه و وضعیت آب وهوا ، نیمه دوم مراد ماه بهترین زمان صعود به قله دماوند است . برای ما که از شهرستان نسبتاً دور اقدام به صعود می کنیم وضعیت مناسب از نظر تعداد افراد 5 الی 12 حداکثر نفرمی باشد . امسال متقاضی برای صعود نسبت به سال های گذشته بیشتر بود . برای 26 نفر نه اتوبوس مناسب بود و نه دو مینی بوس معمولی . با توجه به طول مسیر و فشردگی برنامه ، لزوماً مینی بوس 30 نفره ... که هزینه های بالاتری را می طلبید تدارک دیده شد .زحمات ثبت نام و هماهنگی برای وسیله نقیله بعهده مدیریت باشگاه آقای محمد اکبری و آقای سهراب اکبری بود که بی دریغ زحمت کشیدند . از این تعداد 15 نفر از دوستان برای اولین بار عازم قله دماوند می شدند . یکماه قبل از اجرای برنامه ، به دوستان توصیه شده بود در برنامه های هفتگی باشگاه شرکت و جهت آمادگی جسمانی مناسب تر میان هفته نیز دربرنامه های جمعی صعود ( آب و برق ) و بدنسازی ( پارک ) شرکت کنند . یک هفته به اجرای برنامه ، رسیدگی بیشتر به تغذیه مناسب و صرف مایعات بیشتر و استراحت و خواب کافی توصیه شد. علاوه بر آن طی هماهنگی با مدیریت باشگاه ، برنامه صعود به قله بینالود به صعود شبانه قله شیر باد جهت آمادگی بیشتر و تست نهایی تغییر یافت . از همه افراد تیم خواسته شد که در این صعود شبانه شرکت کنند.

لیست لوازم و تجهیزات مورد نیاز جهت صعود در اختیار دوستان قرار گرفت. با توجه به فصل شلوغی منطقه تصمیم بر این بود که برای راحتی و آزادی عمل بیشتر از پناهگاه جدید استفاده نکنیم . بنابراین از دوستان خواسته شد با هماهنگی هر سه نفر یک چادر و وسایل پخت و پز مختصر بهمراه داشته باشد .
ساعت 16:45 بعداز ظهر سه شنبه 27/05/88 پس از بادگیری مینی بوس از طریق جاده سمنان – فیروزکوه بطرف منطقه براه افتادیم . بعلت جلوگیری از روش غلط تغذیه طی مسیر صعود ، از افراد تیم خواسته شده بود فقط برای شام و صبحانه غذای دلخواه بهمراه داشته باشند . تعیین برنامه غذایی از ظهر چهارشنبه بصورت تیمی و به روش و تعیین سرپرست تیم خواهد بود. ( از گوسفند سرا به بعد ) و نیز توصیه شده بود که همنوردان از آوردن هر گونه غذای چرب و سنگین و انواع غذاهای کنسرو شده برای چهارشنبه و پنجشنبه خودداری نمایند .بین راه آقای دکتر ذوقی بعنوان پزشک تیم و آقای سهراب اکبری مسئول امور مالی معرفی شدند . از دوستان خواسته شد بدون هماهنگی با آقای دکتر ذوقی هیچگونه داوریی مصرف ننمایند. از سه شنبه ( بین راه ) بفاصله هر 12 ساعت ( دو نوبت ) یک عدد قرص استازولامید در اختیار همنوردان قرار داده شد . پودر ORSدر اختیار دوستان قرارگرفت تادر طی مسیر مصرف نمایند.

صبح روز بعد ( چهارشنبه 28/05/88 ) پس از دیدار سه نفر از همنوردان آرارت – که در انتظار ما بودند – ( در قرارگاه فدارسیون پلور ) و استراحت کوتاه و پس از خرید بطرف گوسفند سرا حرکت کردیم . 500 متر مانده به گوسفند سرا جاده سنگی است و فقط مینی بوس های معمولی و بنز قادر به عبورند . 26 نفر از افراد تیم پیاده و بدون کوله براه افتادند . با هماهنگی قبلی، یکدستگاه وانت نیسان کوله ها و 3 نفر باقیمانده را به گوسفند سرا منتقل نمود . ( حضور در گوسفند سرا ساعت 1 بعداز ظهر ) . طی هماهنگی های قبلی آقای جواد سیدی و آقای سهراب اکبری با باربرهای منطقه تعداد 22 کوله ( با تخفیف برای هر کوله 000/125 ريال ) بطرف بارگاه سوم براه افتاد . بقیه کوله شخصاً حمل گردید . پس از صرف ناهار – که از قبل بصورت جمعی تدارک دیده شده بود – ( نان مختصر – پنیر و انگور ، تیل سبز – گردو ) و طی یک صحبت کوتاه با تیم و تعیین آقای بابادی بعنوان سبزان سرقدم ( نفر اول ) و آقای دکتر ذوقی بعنوان نفر آخر ، ساعت 14:45 بعداز ظهر بطرف بارگاه سوم براه افتادیم . بین راه آقای بابادی مطلبی را که در مورد دماوند تهیه کرده بود قرائت نمود که مورد توجه دوستان واقع گردید . پوشش گیاهی منطقه بطور چشمگیری نسبت به سالهای قبل بهتر بود. ( بعلت بارندگی مناسب امسال ) .

نظم تیم بسیار دیدنی بود. همینطور که از دوستان خواسته شده بود همه بفاصله یک متر از یکدیگر حرکت می کردند . که توجه برانگیز بود . تا بارگاه سوم به شیوه صعود ملایم ومداوم و هر از گاه استراحت ، 3:45 ساعت بطور انجامید . 18:15 بعداز ظهر بارگاه بودیم. با حال و احوال مثبت افراد تیم .طی نیم ساعت تعداد 10 چادر کنار هم بالا و پائین دو سکو بر پا شد . توصیه شد پس از صرف مایعات گرم ، یک ساعتی بدون انجام کاری استراحت کنند . پناهگاه جدید تقریباً جا نداشت . محوطه هم پر بود. چون بموقع رسیدیم توانستیم روی سکوهای ایچاد شده مستقر شویم . شب فقط سوپ و مایعات گرم . آخر ماه فاقد نور ماه زیبا بودیم . نصف شب قدری هم باران بارید که زیاد بطول نیانجامید.

با توجه به شرایط موجود ، بهترین زمان صعود برای قله 2:00 بامداد بیدار باش و 3:00 بامداد حرکت بود . با توجه به وقت محدود برنامه و لزوم حضور تعدادی از دوستان برای صبح شنبه در مشهد – در مورد این نظر که فردا را برای هم هوایی و استراحت بیشتر بمانیم و شب روز بعد صعود کنیم و با توجه به غیر قابل پیش بینی بودن هوای دماوند برای دو سه نفر از دوستان پیشنهاد دهنده ، توضیح داده شد و با در ک نیاز بیشتر برخی دوستان به استراحت بیشتر ، ساعت 3:00 بامداد بیدار باش و پس از احوالپرسی از دوستان و اعلام آمادگی همه برای صعود – که برای بنده این اعلام آمادگی بسیار لذتبخش ونشاط آور بود – ساعت 4:45 صبح پس از صرف یک لیوان فرنی که از قبل لوازم آن پیش بینی شده بود و توسط همنورد گرامی آقای ذوفی آماده گردید، یک تیم 27 نفره ( 21 + 1 نفر از همنوردان آرارات )بطرف قله براه افتادیمم . زحمت نفر اول و آخر تیم – با توجه به حضور بسیار موثر عزیزان در مرحله اول صعود همچنان به عهده با آقای بابادی و ذوقی گذاشته شد .

( دو نفر از همنوردان آرارات با صلاحدید سرپرست آقای آن تیم آقای اسد مشکنیان در بارگاه ماندند . )
هوای خوب سحر گاهی ، نظم چشمگیر در طی صعود ، انگیزه بالا همدلی همه افراد تیم لحظات بسیار خوبی را برایمان بجا گذاشت . نشاط آن هیچگاه از یادم نخواهد رفت . هر 30 دقیقه 5 دقیقه استراحت ( بصورت ایستاده ) ، حرکت مداوم ، بدون توقف و یکنواخت ، تنفس منظم ، صرف مایعات بصورت فقط یک جرعه ( در ابتدای مسیر ). در مسیر جریان آب ذوب شده از برفها از زر سنگها شنیده می شد. آبشار یخی مثل همیشه با صلابت و زیبایی خاص خود استوار و پا برجا بود . نکته بسیار جالب اینکه دهانه های گوگرد فعال که قبلا بر سر راه قرار داشت مسدود و حدود 150 متر عقب تر بطرف شمال شرق منتقل شده و همچنان فعال بود . طوریکه با کمی انحراف چپ وورود از دهانه مشرف به دریاچه لار ، تقریباً مزاحمت گازهای گوگرد نیز منتفی و به حداقل خود میرسید . اولین بار بود که صعود به قله دماوند از جبهه جنوبی بدون استشمام گاز گوگرد صورت می گرفت .

مسیر بارگاه تا قله که معمولاً 6 الی 6:30 ساعت زمان لازم دارد ، با توجه به ترکیب متفاوت سنی همنوردان 8 ساعته طی شد . ولی به زیبایی و با نشاط زاید الوصف . از 27 نفر 26 نفر موفق به صعود شدیم . فقط یک نفر از همنوردان که دو هفته قبل دماوند را صعود کرده بود – قبل از آبشار یخی پیشنهاد برگشت داد . صف منظم تیم تا قله ادامه داشت ، بطوریکه یک تیم تهرانی در برگشت ( 100 متر مانده به قله ) به نظم و ترتیب تیم تبریک گفت . شادی دوستانی که بویژه برای اولین بار صعود می کردند بویژه جوانترین اعضای تیم ، دیدنی ونشاط آور بود . سرود ای ایران آنچنان اجرا شد که گویی در ارتفاع 3000 متری است . ( فیلم آن دیدنی و خاطره آن فراموش نشدنی ) .

هوای قله تقریباً بین 4 الی 5 درجه زیر صفر بود با د نسبتاً شدید.
پس از سرود و فیلم و عکس در کنار پرده یادبود وحیدیان عزیز ،ساعت 13:30 از مسیر شن اسکی بطرف بارگاه براه افتادیم . 200 متری بالای قله ، کولاک شن های نرم مسیر شن اسکی توأم بود که پس طی این مسافت هوا ملایمتر وبهتر شد .

17:30 بعداز ظهر ورود به بارگاه و استراحت پراز نشاط در چادرها – صرف مایعات و قدرتی تنقلات مغزی . اطراف پناهگاه تقریباً جای خالی کمتر مشاهده می شد . بصورت متمرکز و پراکنده تقریباً 150 چادر مستقر شده بود. پناهگاه هم که پر بود از مشتاقان صعود .

خواب خوش شب با بران شدید نیمه شب توأم بود . بعلت مناسب نبودن زمان رسیدن قاطرها در روز بعد ( جمعه ) بناچار می بایست کوله ها و بارها را تا گوسفند سرا شخصاً حمل می کردیم . صبح جمعه 3:00 بیدار باش و پس از جمع وسایل ساعت 4:30 صبح بطرف گوسفند سرا حرکت کردیم .
شوق صعود موفق ، عدم مشکل عمده بین افراد تیم ، چیزیاز نظم و نشاط حتی در زمان برگشت هم نکاست . تیم خستگی ناپذیر شده بود.

توان روحی بالا ونشاط تیم چند مورد خستگی موجود را هم با خود همراه می کرد . ورود به گوسفند سرا 7:30 صبح با دو نیسان از قبل هماهنگ شده بود. بارها و افراد تیم توسط آنها به فدراسیور پلور منتقل شد . با مینی بوس ساعت 8:00 صبح قرار داشتیم .

با استفاده از امکانات شست وشو در فدراسیون ، دوش سریع ، جابجایی وسایل ، تعویض لباس ، بارگیری مینی بوس و پرداخت مبلغی به متصدی فدراسیون بابت استفاده از امکانات آنجا ، ساعت 10:30 صبح جمعه بعلت شلوغی جاده شمال ، از طریق همان جاده فیروزکوه – سمنان بطرف مشهد براه افتادیم . صبحانه از پلور خریداری و بین راه صرف شد . برای ناهار تدارک غذایی مناسب اجتناب ناپذیر بود .( پس از دو روز محدودیت ) با توجه به کمبود زمان ، بیشتر از 30 دقیقه برای ناهار نمیشد وقت گذاشت . سه نوع غذا پیشنهاد شد. به رأی گذاشتن این مورد خالی از نشاط نبود . رستوران بیشترین رأی را آورد . زحمت هماهنگی با رستوران دامغان برای آماده سازی سریعتر را آقای عدالتیان – یکی از همراهان خوب تیم بعهده گرفت . نتیجه برای همه دوستان بسیار رضایت بخش بود . ساعت 12:30 شب در فلکه پارک شور هیجان خانواده ها و دوستان اعضای تیم ومدیریت باشگاه ، خداحافظی از یکدیگرو تشکر از راننده بسیار متین و همراه تیم که با خانواده خود ( همسر و دختر نازش ) با ما بودند . توسط آقای سهراب اکبری ، مسئول مالی تیم ، هزینه برنامه با توجه به کرایه بالای مینی بوس ، برای هر نفر 000/650 ريال و برای همنوردان آرارات که از نیمه راه به تیم ملحق شده بودند- 000/30 ريال اعلام گردید که در طی راه تسویه گردید.

لازم می دانم از زحمات بی دریغ آقای محمد اکبری مدیر عامل باشگاه و آقای سهراب اکبری بابت زحمت ثبت نام و هماهنگی های موثر قبل از اجرای برنامه و در تمام طول مسیر ، آقای بابادی با روحیه خوش و برخورد صبورانه نسبت به رعایت حرک ت مورد نیاز تیم بعنوان سرقدم ، آقای دکتر ذوقی با حضور بسیار موثر بعنوان پزشک تیم و نفر آخر ونیز آقای عدالتیان که در هر لحظه دریغی از همراهی و کمک نداشته تشکر کنم.

حضور این عزیزان به اتفاق سایر همنوردان عزیز – که هر کدام در جای خود باعث دلگرمی و اتکا بودند – با روحیه و انگیزه بالا و از همه مهمتر رعایت و همراهی بسیار دوستانه با سرپرست برنامه – بویژه در ارتباط با محدودیت های غذایی قبل و طی صعود و رعایت نظم و هماهنگی با زمان بندیهای فشرده برنامه ، از عوامل مهم در این صعود بسیار موفق و با نشاط بود. چنانچه این همدلی و همراهی نبود به احتمال زیاد در روز بعد که هوای قله بهم ریخت قادر به صعود نبودیم . دست همه دوستان عزیز را صمیمانه می فشارم .

به سه نفر از جوانترین اعضای تیم و بخاطر حضور خوب و صعود موفقشان (خانم مونا هوایی ، خانم شبنم بهادری ، آقای عباس اکبری ) و نیز آقایان سهراب اکبری – حسین ذوقی و علیرضا بابادی ، به پاس زحمات بی دریغشان در این برنامه بعنوان یاد بود یک جلد کتاب تهیه و در جلسه باشگاه پس از گزارش برنامه تقدیم حضورشان گردید.

اسامی شرکت کنندگان در برنامه صعود به قله دماوند به ترتیب ثبت نام

  1. محمد روحبخش ( سرپرست تیم )

  2. سهراب اکبری

  3. علیرضا بابادی

  4. فر یده قلمکاران

  5. حمید معلم

  6.  لیلا قمری

  7. شبنم بهادری

  8. احمد زورمند هاشمی

  9. عباس اکبری

  10. محمد علی صبوری

  11. عزیزالله داوطلب

  12. مونا هوایی

  13. محمد تقی فلفلانی

  14. مجید عصار زاده

  15. سید حسین ذوقی

  16. احمد طوسی

  17. محمد شیخ لو

  18. امیر تقی پوران

  19. هادی شیخ وانلو

  20. جمشید مهدوی

  21. علیرضا یزدی پور

  22. محمد علی عدالتیان

  23. مصطفی بخشی زاده

  24. علی خلیلی

  25. مصطفی مسلمی

  26. سعید بحر آبادی

سه نفر از همنوردان تیم آرارات که با هماهنگی از فدراسیون پلور به تیم پیوستند :

  1. اسد مشکینیان

  2. جواد کوششگران

  3. مصطفی عجم خراسانی

گالری عکس برنامه

 

تهیه کننده محمد روحبخش    
تاريخ: ۱۳۸۸/۷/۲۰
 

صفحه باشگاه احد در فیس بوک حسین کوشه ای, عکاس طبیعت